در نگــــــــــاهم بـــاز امشب غـــصه ی فـــــردا نشست
مـــــردمک جـــــــای تــو بــــود ان اشنا انجـــــا نشست
پـــــلک چشـــمم خســــته شد بیهوده از بــس هم زدم
خســـــــــتگی هم در نگـــاه خســـته بـــی پروا نشست
خـــــــواســــتم گــــوهر فشــــانم زیــــــر پـــــــای ارزو
بـــــــر لب زیـــــبـای تـــو یـــــــک واژه ی زیـــبـا نشست
گــــفتی : ای بـــا غـصـــــه هایـم اشــــنا بـــاور مکــــن
در دلــــم جــز عشــــق تـو عشــقی در این دنیا نشست
جـــرعه جـــرعه جـــان به قــربان تـو کـــــردم تا ســــحر
بـــــــاورم چــــون مـــی درون کـــاسه ی میـــنا نشست
خـــــنده زد بــــر نـــاســـپـاســــیهای من بس که زمـــان
رنگ شب بـــــی رنگ شــــد بر دامـــن صحــــرا نشست
|